Vandaag is de dag van Liek Friedrichs en Paul Gorissen

Gisteravond na de open studios ben ik nog even naar het atelier van Rachel gegaan om een werkje te ruilen. Zij heeft een cyanotypie print van mij uitgezocht en ik heb een hele mooie aquarel van haar. Daarna was er feest en het was erg gezellig maar voordat het gezellig was was er een bijzondere performance waar we allemaal aan meededen: Eén van de kunstenaars had een ‘blinddoek’ dans feestje georganiseerd.

De laatste avond: open studios – Open studio, my last evening at VSC

Iedereen werd door haar geblinddoekt en daarna een leeg atelier in begeleid. Vervolgens hebben we 15 minuten staan ‘dansen’. Ik vond het een vreselijke ervaring en later bleek dat ik niet de enige was: je hebt het gevoel dat je de enige bent met een blinddoek om en dat alle andere mensen je staan uit te lachten.

De opluchting was groot toen de blinddoeken af mochten en we ‘gewoon’ mochten feesten.

 

En de dag erna: spullen ingepakt – The day after: packed

Vandaag is iedereen in een vreemde stemming: slaperig omdat we een korte nacht hadden en een beetje weemoedig vanwege het afscheid. Tegelijkertijd is iedereen ook blij om weer naar huis te kunnen gaan naar vrienden en familie. De meesten vertrekken morgen maar de mensen die met de auto zijn gaan vandaag al weg.

De shuttle bus vertrekt morgen ochtend om half negen en brengt ons naar het vliegveld van Burlington. En vanaf daar gaat iedereen zijn eigen weg.

Ik hoop dat ik een keer naar San Fransisco kan om Lani en Clair en Zoe op te zoeken maar eerst ga ik naar Calgary waar ik een vriendin en familie ga bezoeken en daarna terug naar mijn lief in Nederland.

Voorlopig was dit mijn laatste bericht. Bedankt allemaal voor de reacties en de ‘likes’ en ik hou jullie op de hoogte over de presentatie in juni.

 

 

Thursday March 29, Bye, Bye Vermont

Today is supported by Liek Friedrichs and Paul Gorissen

Yesterday evening after the open studios I went to Rachel’s studio. I gave her one of my cyanotype prints and she gave me a beautiful watercolor painting!

Then we partied. April had organized a special blind folded dance party.

Everbody had to wear a blindfold and was guided into a empty studio where we ‘danced’ for 15 minutes. I was relieved when I could take the blindfold of and party in a ‘normal’ way. But it was an intriguing experience.

Today everybody is in a strange mood: melancholy because of the good-bye but also happy because  going back home.

I hope to be able to go to San Fransisco one time and visit Lani, Clair and Zoe. But first I go to Calgary to visit a friend and family and after that I return to the Netherlands to my love!

For now this will be my last blog post. Thank you all for the responds and likes!