Na 8 weken was ik vandaag voor het eerst weer in mijn eigen atelier.

Het bevolkingsaantal was in die tijd drastisch gestegen maar bestond gelukkig voornamelijk uit dode pissebedden.

Dus voordat ik aan het werk ging heb ik eerst maar even gestofzuigd en gedweild.

alles weer uitpakken – unpacking my boxes

Maar daarna kon ik mijn dozen uitpakken en aan de slag! Het was leuk om de werken terug te zien. Een aantal heb ik opgehangen en de rest heb ik even op een stapel gelegd. Aan één ben ik meteen verder gegaan, en voordat ik er erg in had was ik weer helemaal thuis.

Alsof er niets veranderd is? Nee dat niet, ik denk elke dag aan de tijd in het VSC en aan de mensen die ik daar heb ontmoet. Ik mis het ook elke dag maar ik ben blij dat ik het heb kunnen meemaken en ben ook erg blij om weer thuis te zijn en om hier verder te gaan met de dingen die ik daar heb ontwikkeld.

 

twee hommeltjes die de uitgang niet meer konden vinden – two bumblebees unable to find the exit during my absence

Back home.

It has been 8 weeks since I was in my studio in Maastricht.

During my absence the population had increased but luckily this mostly concisted of dead woodlouses.

weer aan het werk – back to work

So the first thing I had to do was hovering and mopping the floor. And after that I unpacked my boxes. It was great to look at my works again. I immediately started working on one of them. As if nothing has changed? No! Everyday I think of my time at the VSC and of the people I met and I do miss it everyday. But I am very happy that I had the chance to be there and I am also very happy to be back home again and to go on with the things I started there.