Vandaag is de dag van Andries en Judith

Vannacht is hier de zomertijd ingegaan. Een beetje vreemd is het wel: er ligt nog sneeuw en van zomer is nog niet echt sprake. Hoewel het vandaag weer een mooie lentedag was.

Vanmorgen ben ik vroeg opgestaan om samen met mijn huisgenote Claire, aan een yogasessie mee te doen.

Ik mis de fysieke inspanning. Thuis ga ik twee keer per week naar de sportschool en fiets ik veel. Dus deze rek en strek oefeningen zijn welkom.

Er is een aantal mensen met wie ik regelmatig contact heb terwijl ik andere mensen nauwelijks spreek. Van sommige is dat logisch omdat ze mijn buren zijn in mijn atelier of in het huis, dus die kom ik vaker tegen. Maar van anderen is het niet duidelijk waarom daar de band sterker mee wordt. Er ontstaat bijna automatisch een schifting zonder dat daar een heel bewuste keuze aan ten grondslag ligt.

Er beginnen zich groepen te vormen, waarschijnlijk ook omdat het niet haalbaar is om met zoveel mensen een band op te bouwen in zo’n korte tijd.

En als mens heb je volgens mij toch de neiging om je in een vertrouwde omgeving te begeven. Dus schuif ik aan bij mensen waar ik al een keer een leuk gesprek mee heb gehad.

En andersom komen die ook bij mij aan tafel zitten. Terwijl we misschien met iemand die we nog niet hebben gesproken ook een leuk contact kunnen opbouwen maar dat weten we dan niet.

Aan een paar mensen die ik iets beter ken heb ik een wegwerp cameraatje gegeven.

De cameraatjes zijn afkomstig van het disposable crisis project. Een project van Indra Moonen waarbij ze honderden wegwerpcameraatjes aan het verspreiden is over de hele wereld. De bedoeling is dat mensen elk hun eigen visie geven op de crisis. De foto’s worden gepubliceerd op een website en uiteindelijk wordt van een selectie een boek gemaakt.

Het werk in het atelier gaat gestaag door. Ik heb nu al weer meer ideeën dan ik kan uitvoeren in de tijd die ik heb. Maar blijkbaar hoort dat er ook bij.

Sunday March 11, back into my comfortzone

Today is supported by Andries en Judith

This morning Claire, my roommate and I got up early to attend yoga class.

I miss the fysical exercise. At home I go to the gym twice a week and I ride my bike daily. So I was happy to do some stretching!

With some people I am  in contact more while others I hardly see. The people I share the house with or my next door neighbours in the studio I see more often. With other people I have had a nice conversation once or twice and so I go and sit next to them at the table.

I guess that people create these more comfortable situations for themselves. After all it is very hard to make friends with fifty people in such a short time.

To the people I see more often I give a disposable camera. The cameras come from the disposable crisis project by Indra Moonen.

With this project she spreads hundreds of cameras across the world in order for people to give their view on the crisis. The pictures are published on a web site and from a selection a book is made.

My work in the studio goes steady. I already have more ideas than time to acclomplish them. As usual.